Reisverslag dag 22 – Nog heel eventjes vakantie

Om 5:15 gewekt voor de laatste keer door de lokroep voor de moslims. Nog even om gedraait, en zag in de hoek een telefoon oplichten welke aan de lader lag. Even later ging die ook af omdat het tijd was om op te staan. Knopje om en, geen licht. Stroom was uitgevallen. iig in het deel waar ik zat. vond het al vreemd omdat ik de imam wel hoorde over de speakers. Misschien dat allah’s wegen ook ondoorgrondelijk zijn. Maar het werd dus douchen met een zaklamp. Weer een nieuwe ervaring erbij. Rond 6-en sprong het licht weer aan. dat was wel makkelijker voor het scheren.

Beneden nog een stukje ontbijten. Voor de laatste keer genieten van de jam en dag oude brood en de oploskoffie zoals we dit al gewend waren geworden. Spulletjes in de bus, en een kort ritje naar de luchthaven. Even handjes geven en wat losgeld betalen aan de gids, en we konden beginnen aan de trip naar huis.

Inchecken ging vrij vlot, dus tijd voor een bakkie troost om een beetje wakkerder te worden. Hierna langs de security check en de douane, en we waren weer gevrijwaard. Het toestel stond niet aan een gate, dus nog een keertje genieten van de marokaanse zon tijdens een wandeling naar het toestel. De vlucht was een ritje met een gevleugelde ezel van niks. Duurde slechts 25 min. Met de auto schijnt het ongeveer een kleine 3 uur te duren. Als je daarbij de wachttijden op de luchthavens meerekend, was rijden misschien niet zo een slechte optie. konden we nog uitslapen ook 🙂

In cassablanca weer door de security check heen en toen tijd voor een hapje. Het waren weer schipholprijzen dus de laatste dirhams vlogen snel uit de portomonee.

Nog een krappe 2 uur tot aan boarding dus tijd voor het blogje. Vlak bij me staat de speaker waar eukalipta met krakende harde stem iedereen toespreekt welke is vergeten op tijd te boarden. Op een een of andere manier klinkt het in het arabisch nog harder dan in het frans.

Beetje spelletje spelen om te tijd te doden met muziekje er bij en de wachttijden schieten voorbij. De gate is verplekt naar de kelder, dus daar nog even wachten en we kunnen al weer boarden. Het toestel is voor ongeveer 2/3 gevult, dus voldoende ruimte voor iedereen. Byby zwaaizwaai marokko, want dat waren 3 weken warmte. Ik zit bij het raam dus zie het noordelijke gebergte van marokko nog een keertje met z’n pieken. Helaas een beetje te bewolkt om een leuke foto te maken. De vlucht duurt maar 3 uurtjes. Het blijft me verbazen hoe dichtbij een land als dit is vanuit nederland. Misschien iets om mee te nemen voor een toekomstige vakantie.

Ik had het met de reisgenoten ook al over toekomstige vakanties, en waarheen. en wat we vonden van deze vakantie. Ik heb me positief verbaasd over een aantal dingen. de diversiteit aan dingen welke zijn te zien, hoe relatief modern het land is, het is een erg schoon land, en ook wel een vrij veilig land. Op grote toeristische plekken moet je natuurlijk altijd uitkijken. Maar dat heb je in nederland ook. Maar als je buiten de gebaande paden bent dan voeld het ook wel veilig. Ook zijn de mensen vanuit zichzelf vrij behulpzaam om je de weg te wijzen. Zelfs als je het niet vraagt. Kwa reis vind ik het tempo wel een stuk beter. voldoende tijd voor rust meestal. enkele uitzonderingen daar gelaten.

Voldoende positieve dingen dus, maar ik heb ook wel wat negatieve dingen gevonden. Zelf had ik wat meer avontuurlijk reizen verwacht, wat onontgonnen cultuur. Omdat het zo een relatief oud land is, had ik daarom ook gedacht dat er meer echt oude gebouwen waren. Wat ik nu meer zag is zo als marokko nu in de westerse wereld staat. met hier en daar een paar vermakelijke dingen voor de toeristen. Net zo iets als een klompen voor de toeristen. Dat heeft niet veel meer te maken met zo als het ooit was. Misschien is er ook in dit land weinig over van voor de islamitisering. Er zijn natuurlijk wel wat strijden geweest, en er is wel over verteld. Maar ik miste het tastbare daarvan, en vooral van daarvoor. Maar misschien is dit een mooie gelegenheid om eens een google er op los te laten wat ik er dan wel aan heb gemist.

Kwa eten is het een beetje tweezijdig. Ik heb helaas vaak meegemaakt dat het eten vrij smakeloos was. zelf peper en zout miste ik. Ik heb een vermoeden dat dit was omdat we soms in toeristische tenten aten. Als je iets locale at was het vaak beter. Maar dit vind ik best wel jammer dat ze zo een indruk dan achterlaten bij toeristen. je zit immers in de souks allerlei kruiden, en verse producten. Nou snap ik wel dat je toeristen een beetje wilt ontzien, maar ik heb in india gezien dat ze het dan gewoon iets minder scherp maken alleen. Wat ook wel leuk is aan dit land is de franse invloed. Meestal probeerd een land het te verdoezelen als ze vroeger overheerst waren, maar hier viel het wel mee. Zo merk je dat er veel breede boulevars en laanen zijn. Verder lusten ze zelf ook wel een frans ontbijt. Ook de terrasjes waar je kan zitten is ook een prettig overbijfsel hiervan. Daarnaast hebben ze ook geprobeert om wijn te maken. Maar dit is niet helemaal mijn goesting. Relatief zwaar (13,5%), en ze doen me denken aan zuid italiaanse wijnen. Deze vind ik toch iets te stevig voor bij de meeste gerechten. Ook zie je dit in het bier terug. Ze hebben ook gewoon fils, maar voornamelijk schenken ze flag. Een biertje van 5,2%. En dan krijg je een beetje het idee dat ze drank meer maken voor de alcohol dan voor de smaak. Ik vermoed dat dit ook een stukje onbekentheid is, aangezien ze zelf “officieel” geen alcohol drinken. En dat brengt me meteen aan bij het volgende onderwerp. Geloof. Het is voornamelijk een islamitisch land. Ok, geen probleem, ieder zijn eigen levenwijze. Maar ik vind het wel domineren, ik denk ook niet echt dat hier staat en moskee is gescheiden. Zeker als je ziet dat iedere marokaan verplicht 100 euro moest meebetalen aan de grote moskee in casablanca. Maar je ziet enerzijds dat het vrij sterk wordt uitgedragen (net als de oproep door de speakers), maar ik zie nou niet iedere inwoner 5 keer per dag eventjes buigen naar mekka. Daarnaast wordt er ook veel gerookt, en veel zijn ook niet vies van een biertje. Een beetje krom gevoel dus. Zo zie je ze af en toe wel aalmoes geven, maar dit lijkt soms vaker te gebeuren als er alleen toeristen in de buurt zijn.

En daarmee belanden we meteen ook bij de economie. Zijn er mesen die het goed hebben. Zeker weten!. De koning heeft 34 paleizen en heeft wel heel wat meer aanzien dan onze bea. Zo zie je overal wel een foto van hem. Ook zie je in de grote steden wel relatief duurdere wagens waarin gereden wordt. De middenmoot heeft hun natje en droogje, ze hebben geen lease auto voor de deur en gaan ook niet 5 keer per jaar op vakantie. Maar ik heb ook niet het idee dat het slecht met ze gaat. Je ziet bijvoorbeeld dat er heel veel wijken worden gebouwd, en nog vaker dat er alleen straten met verlichting staat zonder huizen. De nieuwe huizen welke er staat zijn wel gekleurde blokkendozen. Dus niet echt een 2 onder 1 kap of zo. Er zijn natuurlijk ook altijd veel bedelaars. Persoonlijk heb ik hier niet zo veel mee, zeker omdat je ook veel mensen ziet welke toch iets proberen te verkopen. Ik weet daarom ook neit hoe het sociaal stelsel in marokko is, maar zolang de koraan voorschrijft dat iedereen aalmoes moet geven hoe je dit ook deels in stand lijkt me. Ik zie het land vooral als een land in opbouw. Ik denk dat over 10 a 20 jaar, dat er (in de grotere plaatsen) weinig over is van het pure marokko. En dat is een beetje jammer. Hierbij moet ik toch weer een vergelijking maken naar een india. Dit is namelijk ook heel booming, maar die houden wel vast aan hun tradities en oude culturen. In marokko heb ik het gevoel dat dit minder is. Ze willen graag westers, met als belangrijkste toevoeging de islam. Hierbij laat ik even de keuken buiten beschouwing.

Dan natuurlijk de hamvraag, zou ik terug komen. Ik denk voorlopig eventjes niet. Ik denk dat ik de belangrijkste dingen wel heb gezien. Kan ik het aan een ander aanraden? Verschild per persoon, maar voor mensen die graag iets oosters willen, maar niet in een kakkerlakkennest willen zit zeker wel.

Wat wil ik dan wel doen hierna. Ik denk dat ik nog wat meer avontuur ga opzoeken. Zo zit ik er aan te denken om eventueel zonder groep zo een reis te maken. Hierdoor heb ik meer persoonlijke vrijheid, in waar ik minder en meer tijd wil besteden. Zeker als je ziet dat soms een reis tussen twee locaties niet als vakantie wordt gezien maar alleen een verplaatsing. Ook zou ik dan wat minder steden willen.kleinere provincionale plaatsjes vind ik wel leuk. Maar grote steden, vind ik vaak iets te druk. Zou ik oud worden? neah, ben gewoon niet zo een stadsmens 🙂

Maar dit zijn toekomstplannen, want zo iets vergt wel wat voorbereiding. En dit is boeken, en je laten leven. Zo heb ik de reisbeschrijving bijna niet gelezen, waardoor iedere dag een verrassing is. En ik denk dat je toch wel een beetje een plan moet hebben als je helemaal zelf gaat.

Tijd voor dinch, kip of vis, dus we kiezen maar voor veilig dus de kip dan maar. We vliegen over midden frankrijk, ik zie boven de alpen en duitsland een donkere gloed boven de wolken. Waarschijnlijk een koufront welke zich aan het opstappelen is voor een barre winter. brrr. TErwijl we over nederland heen trekken, is het vrij helder en alle lichtjes zijn weer als een spinneweb gedrappeerd over het land. Wel mooi om te zien, maar ik moet wel zeggen dat het best wel veel is na zo een vakantie van 3 weken. We wonen best wel in een dichtbevolkt land. En we laten graag zien dat we er zijn. De landing verloopt gladjes, en ik zie al wat water op de landingsbanen, waarschijnlijk heeft het hier eerder al gedrupt. en het schijnt 6 graden te zijn, dus dat moet wel weer een gure combo zijn.

Eventjes bagage scoren, iedereen handjes en kusjes geven, en we kunnen ons in de nederlandse spoorwegen storten. Vorig jaar kon ik nog in een directe rit naar bergen, maar tegenwoordig zijn er al 2 overstappen voor nodig. En ik zie al de nodige berichten over materieeltekort. gelukig nog niet voor mij verbinding. Zo trots hoeven we dus ook nog niet te zijn op neerlands trots.

eindelijk de laatste overstap gehad. knap koud en vochtig in dort moet ik zeggen. maar nog een 1/2 uurtje en dan wordt ik opgehaald in bergen. Ik heb net te horen gekregen dat het erwtensoep is geworden, en zo een hollandse kost gaat er prima in.;)

Aangekomen in bergen, opgehaalt, heerlijke erwten soep gegeten, veel verteld, en toen was het uiteindelijk tijd om toch naar het eigen mandje te gaan.

En op alle vragen over hoe nu verder wil ik me aansluiten bij het arabische gezegde “Insha’Allah” (als god het wil)

 

p.s.: wees niet bang, ik ben niet ineens islamitisch geworden. 🙂

Categories: Uncategorized | 1 Comment

Reisverslag dag 21 – terug naar de drukte en de laatste inkopen

Al weer een stuk beter. Origineel moesten we al om 9:00 vertrekken maar de dames hebben de gids kunnen verleiden om dit uit te rekken tot 10:00. Dus lekker uitgeslapen, het snotteren voel ik ook al vrijwel niet meer. alleen af en toe een kuch, en een stem waar Barry White nog jaloers op kan zijn.

Met een kleine toevoeging van geweld alles in de tas kunnen krijgen. FIjn stukje wandelen naar de bus. De rest koos er toch voor om een kruiwagen te gebruiken, maar ik wilde me natuurlijk niet laten kennen. Het is een rit van ongeveer 3 1/2 uur naar marakech. De weg is relatief recht, dus het duurde niet langs voordat ik met een muziekje op in het zonnetje een beetje lag in te dommelen. even lekker genieten van die zon, want het schijnt nogal een beetje frisjes te zijn in nederland. Dus dat gevoel van zon met korte broek en tshirt houden we graag vast.

Onderweg komen we nog geiten in de boom tegen waar de gids voor had gewaarschuwt waarvoor hij niet ging stoppen. Hier jagen mensen sochtends wat geiten de boom in en binden ze daar vast. Zodat toeristen rustig een foto kunnen maken. En dat gaat natuurlijk wel iets te ver voor een foto. Na een poosje stoppen we ff voor een bakje koffie om toch even wakker te worden. Daarna verder door naar marakech naar hetzelfde hotel waar we eerst zaten. Weinig te beleven tot nu toe, maar dat is soms ook wel eventjes lekker.

Spulletjes op de kamer gedumpt, de rest had wat achtergelaten souveniers opgehaald, en toen was het wel weer eens tijd om te gaan smikkelen. We vonden een leeg dakterras met chille muziek. Ze hadden er een verse vijgen juice, en die was best lekker, maar wel marokaans zoet. Erbij een mixed brochetta en we waren weer helemaal bij. We haden nog de nodige uurtjes, dus we doken toch nog even de souks in voor wat etenswaren. Ik wilde o.a. verse vijgen en dadels hebben. Maar die wil je toch graag het laatste moment gaan halen. En we hadden een plek gevonden waar ze ze in plastic doosjes deden ipv een papieren zakje. Anders ruiken en zien m’n onderbroeken er over een 1/2 jaar nog naar de dadels. Verder waren we nog bij een kruiden winkeltje geweest waar we nog wat kruiden en thee konden halen. Het begon ondertussen donker te worden, dus tijd om maar weer terug naar het hotel te gaan. ER is hier wifi, dus mooi nog eventjes mijn trouwe volgers tracteren op wat nieuw schrijven met visuele elementen over dit fuieton.

Vanavond is het immers bonte avond, dus we kunnen helemaal los gaan. Mits we morgen maar het vliegtuig halen 🙂

We zijn gaan eten bij hetzelfde restaurant gaan eten waar we al 2 keer eerder hebben gegegeten in marakech. Persoonlijk vond ik het eten vrij flauw, maar laten we het maar wijten aan mijn verminderde smaakpapillen. Deze keer ging ook de gids een hapje mee eten. Achteraf een paar groepskiekjes, en toen moesten we helaas alweer denken aan een bedje. De wekker gaat morgen al om 5:30, want we hebben een lange reisdag voor de boeg terug naar nederland.

Categories: Uncategorized | Leave a comment

reisverslag dag 20 – hash en vis

Regelmatig wakker geworden, veel gesnotterd, en nog wat extra proberen te slapen. Toch er maar uit gekropen om de dag te beleven. Omme heen hoor ik dat niet alleen de groep aan de fanfare meedoet, maar dat vele van het hotel ook gezellig meedoen. Ontbijtje en dan wat struinen door de straten. Even een capocino op een terrasje, en wat verder rondkijken. Ik wordt nog steeds regelmatig aangesproken voor hashes dus ik neem aan dat ik nog steeds een versufte indruk achterlaat. Af en toe wat snotteren en niezen heeft toch nog een hoop voordelen gek genoeg. Zo wordt ik veel minder door verkopers aangesproken dan normaal 🙂

Verder nog de stadsmuren op geklommen voor wat film en fotos. Je kijkt leuk over de beukende golven en de meeuwen welke hangen in de wind. Omdat dit een vissersdorp is, is er ook de nodige hoeveelheid katten. Deze vechten samen met de meeuwen om hun maaltje.

Het snotteren wordt toch wat te hevig, dus maar even weer in de veilige thuishaven van het hotel blijven totdat het weer in m’n bronchien is opgeklaard. In de loop van de middag krijg ik weer wat meer lucht, dus tijd om weer eens op pad te gaan. Deze keer naar de haven. Hier komt de gevangen vis binnen en wordt ook verhandelt aan iedereen wie langskomt. Ook is er een werf waar boten worden gebouwd en gerepareerd. Het zijn hier bijna allemaal houten boten als vissersboten. Zelf dacht ik dat ze tegenwoordig allemaal van staal waren, maar hier was het oude ambacht nog mooi te bewonderen. Prima locatie om eens wat te filmen dus.

Terug getrokken naar het hotel want om 4 uur zouden er een paar naar de hamam/massage gaan en de rest een alcoholische versnapering nutiggen. Het was ergens happy hour, alleen was dit alleen voor de alcohol. En ook draaide de bediening op halve kracht. Tja, je moet toch wel zorgen dat die toeristen niet je hele voorraad opdrinken. Onder het genot van een portje, de zon in de zee zien zakken.

De temperatuur begon rap te dalen dus tijd om wat te gaan knagen. Vlakbij het hotel was een tentje waar we belanden, er was ook live muziek. Een beetje jazz/bleus achtig. Opzich altijd wel lekker tijdens het eten, maar persoonlijk vond ik standje 10 kwa volume iets te enthausiast voor tijdens het eten. Maar de artiest vond het leuk om te doen, en het eten was lekker. Vis van de dag was haai, dus dat leek me wel geinig om eens te proberen. onderdelen van jaws waren op een stokje samen met was groente gespiest, en lag stevig op een boxspring matras van couscous. En dat was best prima, want we hadden weer beren honger. Samen met een stevig marrokaans wijntje een goed recept om wat in te dommelen. Morgen gaan we alweer terug naar marakech, dus wat nachtrust kunnen we wel gebruiken.

Categories: Uncategorized | 4 Comments