Reisverslag dag 7 – Van de zandbak naar de voeten van de aap

Posted by on November 8, 2012

Toch een paar keer wakker geworden van de wind en het zand dus wel iets brak. Maar toch maar er uit gekropen om ook de zonsopgang mee te maken. Je bent er niet zo vaak, dus die moeten we toch maar meenemen. Wat wel lekker is van het vroege en late is dat het nog vrij stil is. Want de rest van de dacht hoor je bijna altijd wel jeeps en motoren crossen door de duinen. We noemen ze zelf dan ook maar brommedarissen.

Even weer een bakje thee, en dan enteren we toch maar aan bij onze schepen van de woestijn. Ondanks dat we er een uurtje over doen, hoorde ik van de gids dat we ook zelf in een rechte lijn konden lopen en dan waren we er in 20 minuutjes in het hotel. handig als je iets bent vergeten. 🙂 Maar daar merk je niets van als je in de woestijn achter een paar duinen. Overigens kan je het rijden op een drommedaris vergelijken met paardrijden. Gewoon een beetje met de beweging meegaan en het gaat prima. onze gids zat een beetje lekker stoer in amazone zit, maar ja wat krijg je van dat gedrag. Hij flikkerd er vanaf. En al onze drommedarissen wilde ineens in snelle draf. Dit schijnt ook te zijn omdat we mannetjes hebben, en in de winter is het paarseizoen. Dus ze waren een beetje opgefokt.

Bij het hotel aangekomen tijd voor ontbijt en een warme douche. Even de au de camel van ons afspoelen. Deze keer een warme douche, dus we waren weer helemaal fris en fruitig. Klaar voor een dagje bussen naar onze volgende bestemming.

De gids stelt voor om langs een fosielen fabriek te gaan waar ze stenen open zagen en slijpen. Maar wij zien deze toeristische actie al aankomen, dus we slaan ehm maar even over. Zeke omdat we The real deal al in de woestijn hebben gezien, en we nog niet met stenen gaan slepen. Onderweg komen we diverse grappige dingen tegen. Zoals een rode bus met feuerwher erop. (beetje verdwaalt) Maar ook straat lantaarns met zonnecellen erboven. iets waar je in nederland niet zo gauw over dnekt, maar wat in een gebied als dit prima werkt. Voor de lunch gaan we bij een huis couscous eten met kip, heel lekker natuurlijk, en daarna krijgen we het nog te zien hoe ze marokaanse thee zetten, en hoe ze tapijten maken. Uiteraard kunnen we volledige vrijwillig er eentje aanschaffen. Maar ik vind ze toch wel wat te druk kwa patroon voor bij mij. Misschien meer voor iemand welke wat meer psygotish is, of als je houdt van te moderne kunst. Erna een lekere wandeling langs de tuinen langs de rivier. Waar ze planten hebben van allerlei pluimage. (walnoot/amandel/granaatappel/dadel/vijg/etc) We vervolgen onze wandeltocht en komen door een soort smalle canyon. Mijn handen jeuken om langs de stijle rotsen zo een 400m naar boven te klauteren, maar helaas is daar geen tijd voor. Maar het is wel mooi om te zien.

In het donker komen we aan in in Gorges du dades. Het heeft al stevig geregend en de straten zijn best wel modderig glad. Hier en daar een kudde schapen ontwijken en we komen aan in ons hotel. Het is al een stuk koeler in vergelijking tot de droge hitte van de woestijn. iets van 20 graden overdag en vochtig. aan de andere kant van de weg is er een kabbelend riviertje waardoor ik als een blok in coma val. Want die warmte put je ongemerkt toch wel uit.

One Response to Reisverslag dag 7 – Van de zandbak naar de voeten van de aap

  1. Gabrielle

    Hey skatje,

    Dat was even flink bijlezen voor me… Van dag 2 naar 7….
    Maar zo te merken weten je ogen niet meer welke kanten ze allemaal op moeten kijken.
    En jouw fotootjes wekken aan deze kant ook zeer zeker de interesse naar de rest.

    Groetjes en tot je volgende verslag(en),
    Gabje

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *